Bambu

BAMBU i. (malezya dilinden). Buğdaygillerden, Audinaria, Phyllostachys, Bambusu gibi 25 kadar ağaçsı bitkinin cins adı: Ayaklarına bambu yapraklarıyle diğer nebat­lardan yapılmış ipler geçirerek (F.R. Atay). Bambular çotuk parçalarıyle üretilir. \\ Bu bitkilerin gövdelerinden yapılan kamış (hint kamışı). Esk. Hezaren.

— ansİkl. Bambular ikiyüzden fazla türe ay­rılır; hattâ bazı bilginler tür sayısını beş yüze çıkarır. Çoğunluğu Asya’da, büyük bir kısmı Amerika’da, birkaç tanesi de Afrika’da yetişir. Deniz düzeyinden başlayarak 3 000 m’ye (Himalaya) ve 5 000 m’ye (And dağları) kadar rastlanır. Bambuların gövdesi kabarık düğümlüdür. Her düğümde düşücü veya kalıcı bir kın vardır. Çiçekleri, az çok dallı salkım durumundadır. Bileşik veya ay­rık başaklardan meydana gelir. Bambusa’nın çiçeklerinde genellikle altı tane erkek organ vardır. En büyük bambunun boyu 45 m’yi bulur (Cava’da yetişen Gigantochloa maxima).

Bambunun kullanma alanı çok ve değişiktir. Hafif, esnek ve daya­nıklı olduğu için tekne direği ve yapı İske­leti olarak çok kullanılır (Çin’de ve Ja­ponya’da, bütün evleri bambudan yapılmış köyler vardır). Bambudan tahta, merdiven, çit, lata yapıldığı gibi enine kesilerek kutu, davul gibi şeyler de yapılır. Dalları ve kök­leri baston, olta kamışı ve hafif ambalaj yapımında kullanılır. Genç sürgünleri, Çin’­de çok makbul bir sebzedir.

Bambu dönenceler arasında kalan hemen bütün ülkelerde yetiştirilir. Bazı bambu tür­lerinden mükemmel kâğıt hamuru elde edi­lebilir.Bambu XVII. yy.da Avrupa’ya getirilerek baston, bahçe mobilya sı v.b. yapımında kul­lanılmıştır. Japonya’da bambudan mobilya , kap, küp, yazı takımı, gölgelik gibi çeşitli eşya yapılır. Bambu yontulur, cilalanır, sedef, pul, taş, sarı boynuz v.b. şeylerle süslenir. Bambu örgüsünden hafif ve zarif sepetler, küp kılıfları yapılır. Bu çeşit küp­lere «hasırlı» küp denir, (LM)