Frenk İnciri

Ege’ye doğru indikçe farklı bir meyve karşımıza çıkar. Çevresindeki dikenler ona dokunmanıza izin vermez. Canımızı acıtsada Frenk İnciri’nin lezzeti her türlü zahmete değer yani onu seven dikenine katlanır…

Özellikle Ege Bölgesi’nin yol kenarlarında sıklıkla rastlanan bir bitkidir. Sivri dikenleri yüzünden biraz ürkütücü görünse de, etli yapraklarının üzerindeki meyveleri iştahınızı iyice kabartır.

Bilimsel adı Opuntia ficus indica’ dır. Frenk yabancı, Ficus ise incir ağacının ailesine verilen isimdir.

Ünlü botanikçi Plineus, Hindistan’ın Opuns bölgesinde yetişen ve meyvesi yenen bitkiye bu ismi vermiştir. Ülkemize çok uzaklardan gelmiştir. Kökeni ile ilgili çeşitli iddialar vardır. Avrupalılar ana vatanının Fas olduğunu düşünsede, dünyanın çeşitli bölgelerine Güney Amerika’dan yayıldığını düşünen botanikçiler de vardır.

Frenk İnciri’nin Avrupa Kıtası’nda ilk çiçek verdiği yıl 1618, yer ise Fransa’nın Strasbourg kentidir. Frenk İnciri’nin serüvenide keşiflerle başlamıştır. Çok sayıda botanikçi gemi kaptanının şeref konuğu olmuştur. Bu gemi kaptanları, binlerce bitki türünün çelik ve tohumları gibi Frenk İnciri’ni de beraberlerinde getirmişler ve böylece dünyaya yayılmasını sağlamışlardır. Fren İnciri çabuk büyür; gelişir ve yaprak çelikleri kısa sürede kalın ve güçlü gövdelere dönüşür. C vitamini deposudur. Ağustos ayında olgunlaşan egzotik görünüşlü kavuniçi meyvelerinin soğuk yenmesi gerekir ve bu yüzden buz içinde satılır. Dikenli bir bitki olduğu, hem enine hemde boyuna uzadığı için duvar kenarlarına dikilmesi iyi olur. Çit bitkisi olarak da kullanılabilir. Dikenlerinden dolayı bahçeyi koruma görevide yapar.

Büyüdükçe aldığı heykelsi biçim bahçelere çok yakışır. Kuraklaşan bahçelerde rahatlıkla kullanılabilecek bir bitkidir. Kuruyan bölgeleri budayabilir ve güzel şekiller verilebilirsiniz. Frenk İnciri enine ve boyuna yönlendirilebilir.

Frenk İnciri’ni çoğaltmak içinse:

- Enli ve sağlıklı bir yaprap ek yerinden özenle kesilir.

- Birkaç gün güneş almayan bir yerde yaranın kapanması beklenir.

- Doğrudan kum ya da kum ve üretim torfuna dikilir.

- İlk sulama dikimden bir hafta sonra yapılır. Daha sonra ara ara sulanır.

- Köklendikten sonra istenen bölgeye geçirilir.